Vrijwilligerswerk buitenland

Ontwikkel jezelf: doe vrijwilligerswerk in het buitenland!

01 december 2017

Jezelf ontwikkelen kan met cursussen, maar heb je wel eens gedacht aan vrijwilligerswerk in het buitenland? Caro en Alyssa gingen allebei voor een paar weken naar een ontwikkelingsland. Om iets te betekenen voor vrouwen in Tanzania en kinderen in Indonesië. Lees hier hun ervaringen en tips.

Caro helpt vrouwen met hun bedrijf in Tanzania

Caro Kroonen besloot toen hij door een reorganisatie tussen twee banen in zat, vrijwilligerswerk te doen in het buitenland. Via Projects Abroad vond hij een project dat perfect bij hem paste. Hij kon naar Tanzania om twee weken mee te werken aan een microkredietproject voor vrouwen.

Caro: “Na mijn studie heb ik een half jaar vrijwilligerswerk gedaan in India. Ik wilde nu ook weer iets goeds doen voor de wereld. Maar dan niet achter de computer, maar echt met mijn voeten in de klei. Omdat ik een achtergrond heb bij een bank, koos ik voor dit microkredietproject.”

Zakelijke en emotionele steun

“In dit project krijgen vrouwen een kleine renteloze lening voor hun bedrijfje. Een lening is omgerekend zo’n 50 euro. Wanneer de lening is afbetaald, kunnen ze opnieuw een dergelijk bedrag lenen. In een kasboekje houden ze precies bij wat er qua geld inkomt en wat er uitgaat. Het gaat hierbij om allerlei soorten bedrijfjes. Van het houden van kippen, het verkopen van tomatenplantjes tot aan het maken van sieraden. In groepjes van ongeveer 10 personen komen de vrouwen wekelijks bij elkaar en krijgen ze begeleiding in de vorm van workshops. De vrouwen hebben ook onderling steun aan elkaar.”

Vrijwilligerswerk buitenland

‘Ze zijn niet gewend aan complimenten krijgen’

Tips en tops

“Iedere dag gaf ik Engelse les of verzorgde ik workshops over bijvoorbeeld boekhouden. Ik mocht ook zelf iets inbrengen en wilde graag een feedbacksessie doen over hoe de vrouwen dingen aanpakten. Dat hadden ze nog nooit gedaan. Eén voor één namen zij in het midden plaats en kregen ze van groepsgenoten drie tops en tips. Vooral de complimenten deden echt iets met ze. Vaak hebben de vrouwen weinig zelfvertrouwen en zijn ze niet gewend aan complimenten krijgen. De tips waren ook heel waardevol om verbeteringen in hun bedrijf door te kunnen voeren.”

“Ook heb ik de bedrijven van de vrouwen bezocht. Tijdens deze bezoeken dacht ik mee over de bedrijfsvoering of marketing. Zo maakte één van de vrouwen heel kleurrijke sieraden voor toeristen. Ik liet haar toen foto’s van internet zien waarop duidelijk zichtbaar was dat vrouwen in Europa vaak helemaal niet zo kleurrijk over straat gaan. Zij kwam toen zelf tot de conclusie dat sieraden met iets minder kleur misschien wel veel beter bij toeristen passen. Ik hoop dat zo’n advies haar helpt.”

Vrijwilligerswerk buitenland

Pole pole

“Doordat ik bij een gastgezin verbleef, kreeg ik veel mee van het dagelijkse leven. Zo wordt er vaak ‘pole pole’ gezegd, ofwel: ‘rustig aan’. De Tanzanianen vinden het belangrijk om rustig aan te doen. ‘s Ochtends afspreken kan daardoor 9 uur betekenen maar ook half 11. Iedereen is dat gewend, dus het werkt prima. Dat is natuurlijk een enorm verschil met Nederland. Wij hechten juist veel waarde aan tijd en het 'lekker druk hebben'. Maar met ons ruilen willen ze echt niet, bleek direct toen ik dat vertelde. In mijn nieuwe baan wil ik die relaxte houding meenemen. Het is wat het is.”

De tip van Caro

“Iedereen die vrijwilligerswerk in het buitenland wil doen, raad ik aan om na te denken wat je competenties zijn en hoe je die in kunt zetten bij een project. Ga dus iets doen wat dichtbij jezelf ligt. Je komt in een vreemd land en een andere cultuur terecht en dat is vaak al overweldigend genoeg!”

Mondhygiëniste Alyssa behandelt 400 kinderen op Lombok

Tijdens een vakantie in Indonesië raakte mondhygiëniste Alyssa van den Brink gefascineerd door de schrijnende mondhygiëne en slechte gebitten en besloot ze ooit terug te komen. Via een collega kwam Alyssa in contact met de stichting Dental Development Foundation Indonesia (DFFI), die jaarlijks tandheelkundige hulp aanbiedt op basisscholen en weeshuizen in Lombok.  

Alyssa: “In Indonesië is geen geld voor tandenborstels en tandpasta, laat staan voor een bezoek aan de tandarts. En kindertandheelkunde heeft mij altijd aangesproken. Ik vind het mooi dat ik met mijn beroep iets goeds kan doen voor een ander. Daarnaast vind ik de ervaring over hoe andere mensen leven heel waardevol. Hierdoor ben ik nog dankbaarder voor wat we hier allemaal hebben.”

Vrijwilligerswerk buitenland

Sponsoring

“Als mondhygiëniste moet je punten halen voor het kwaliteitsregister. Dat doe je door congressen te bezoeken, cursussen te volgen of vrijwilligerswerk te doen. Dit jaar koos ik voor vrijwilligerswerk en kreeg daarom een bijdrage van mijn baas. Ook heb ik donaties gevraagd aan familie, vrienden en kennissen. Mijn andere werkgever heeft mij nog gesponsord met materialen zoals mondkapjes en handschoenen. De overige kosten voor de reis en het verblijf heb ik zelf betaald. De verzekeringen en het visum werden geregeld door stichting DFFI.”

Tandenpoetsen op het schoolplein

“Met een groep van vijf tandartsen, twee assistenten en ik als mondhygiëniste hebben we in twee weken tijd bijna duizend kinderen gezien en waar nodig behandeld. Op maandag begonnen we met poetsinstructies op gebitsmodellen. Daarna gingen de kindjes zelf aan de slag met hun gesponsorde tandenborstel, tandpasta en een bekertje water. Het hele schoolplein zat vol met gehurkte kindjes die hun tanden poetsten. Dat was een mooi gezicht! Daarna hebben we in tweetallen screenings uitgevoerd bij alle kinderen. Dit gebeurde gewoon op tafels. De één bekeek het gebit en de ander noteerde op formulieren wat er moest gebeuren. Ik heb in totaal vierhonderd kinderen gezien en maar één melkgebit had geen gaatjes of andere problemen.”

Vrijwilligerswerk buitenland

“Ze komen pas weer over twee jaar”

“In de dagen na de screening zagen we de kinderen om de beurt voor behandeling. Dit deden we in een klaslokaal met zelf meegebrachte apparatuur. We richtten ons daarbij vooral op preventie: we brachten sealants aan in de blijvende tanden om gaatjes te voorkomen. Wanneer kinderen pijn hadden, vulden we ook gaatjes en soms trokken we tanden. Tijd om alle gaatjes te vullen was er niet. Sommige kinderen waren heel gespannen. De leerkrachten hadden dan een belangrijke rol. Die benadrukte dan de noodzaak van de behandeling: ‘Ga nu maar liggen, want deze artsen zijn er over twee jaar pas weer. Dus… grijp je kans.’ Andere kinderen lieten het gewoon gebeuren. Heel bijzonder, aangezien we door de taalbarrière niet echt goed met elkaar konden communiceren.”

Knuffelen

“Door sommige kinderen werd ik echt geraakt. Een meisje huilde heel hard; ook dook ze steeds weg als ik op het schoolplein een nieuw kindje kwam ophalen. Ik ben naar haar toegegaan en heb rustig uitgelegd dat er niets engs ging gebeuren. Ik heb haar knuffelend naar de behandelkamer gebracht en dat hielp gelukkig. Op de vrijdag gebeurde er ook iets bijzonders, in Indonesië is dat een vrije dag. Toch kwam iedereen naar school om afscheid van ons te nemen. Geweldig. Er werd gezongen, gedanst en er was eten. Heel speciaal, zeker omdat de behandelingen echt niet altijd leuk waren voor de kinderen. Over twee jaar zou ik graag terug willen. Dan gaat stichting DFFI namelijk weer naar dezelfde basisschool. Ik ben nu al benieuwd hoe het dan met de kinderen gaat.”

De tip van Alyssa

“Ik zou iedereen die twijfelt over vrijwilligerswerk in het buitenland aanraden om toch gewoon te gaan. Is geld een drempel? Kijk dan of mensen in je omgeving je willen sponsoren.” 


Ook interessant voor u: